26-06-2017
10:44 am
=

Τελευταία Νέα

Το δίλημμα του φυλακισμένου καταθέτη




Prison

Το “δίλημμα του φυλακισμένου”* είναι μια εφαρμογή της θεωρίας παιγνίων που αναφέρεται στην αλληλεπίδραση ατόμων ή ομάδων που ανταγωνίζονται, προκειμένου να μεγιστοποιήσουν το όφελός  τους και να πετύχουν το στόχο τους.
* https://el.wikipedia.org/wiki/Το_δίλημμα_του_φυλακισμένου

Ας προσαρμόσουμε το παράδειγμα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και στις φυλακισμένες καταθέσεις. Ας υποθέσουμε ότι 10 άνθρωποι διαθέτουν καταθέσεις στην Default Bank για την οποία κυκλοφορεί μια αρνητική φήμη. Αν οι 5 από αυτούς κάνουν εκτεταμένες αναλήψεις, αργά ή γρήγορα οι υπόλοιποι 5 θα αντιμετωπίζουν αυξημένους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls) εξαιτίας της αυξημένης εκροής, ενώ ενδέχεται να επιβαρυνθούν με απώλεια καταθέσεων εφόσον απαιτηθεί. Μάλιστα, η απώλεια θα είναι μεγαλύτερη καθώς η ζημιά θα επιμεριστεί σε λιγότερους καταθέτες. Σε κάθε περίπτωση όσο πιο γρήγορα αντιδράσουν οι πρώτοι παίχτες τόσο περισσότερο εγκλωβίζονται και κινδυνεύουν οι δεύτεροι. Ποια η πιθανότητα να υπάρξουν αλτρουιστές που δεν θα προβούν σε αναλήψεις ώστε να “πονέσουν” όλοι λιγότερο; Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι παίχτες δεν αποφασίζουν για τα πάντα καθώς η ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης μιας τράπεζας και το bail-in, σχετίζεται κυρίως με τις αποφάσεις των πολιτικών και την αποτελεσματικότητα των τραπεζιτών.

Αλλά το ερώτημα παραμένει. Πώς θα πρέπει να αντιδράσει κάποιος σε μια αρνητική φήμη ή στην ανακοίνωση αρνητικών ειδήσεων για το τραπεζικό σύστημα; Από τη οπτική του παίγνιου η ορθολογική απόφαση θα πρέπει να είναι η ταχεία ανάληψη καθώς, ακόμη και αν η φήμη δεν είναι σοβαρή, δεν μπορεί κάποιος να είναι σίγουρος για το πως θα εκλάβουν το ίδιο μήνυμα οι “ανταγωνιστές” του. Το παιχνίδι δεν παίζεται σε σχέση με τη σοβαρότητα της απειλής αλλά με την ψυχολογία των άλλων.

Καλώς ή κακώς, ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε δίκιο σε κάτι*: Στην Ελλάδα, τα ευρώ έχουν άλλη αξία όταν είναι εντός και άλλη όταν είναι εκτός τραπεζικού συστήματος. Ας το αναλύσουμε με διαφορετικό τρόπο. α) Κόστος ευκαιρίας. Η κατάθεση προθεσμίας σε ελληνική τράπεζα όχι μόνο αποφέρει ελάχιστο κέρδος αλλά ενέχει τρομερό κίνδυνο, κάτι που ασφαλώς αντίκειται στην αρχή των ορθολογικών αποφάσεων. Όταν για παράδειγμα η αγορά αμοιβαίων κεφαλαίων, πολύτιμων μετάλλων και χρεογράφων προσφέρουν σημαντικές ευκαιρίες αποδόσεων, τα εγκλωβισμένα χρήματα δημιουργούν ζημία ίση με το δυνητικό κέρδος αυτών των τοποθετήσεων. β) Αγοραστική δύναμη. Στην περίπτωση μιας σημαντικής απώλειας κεφαλαίου π.χ λόγω bail-in, ο καταθέτης χάνει ουσιαστικά τον όγκο των αγαθών ή των ευκαιριών που θα μπορούσε να αποκτήσει. γ)Μετατροπή νομίσματος. Είναι απολύτως προφανές ότι, χωρίς να έχει βγει η Ελλάδα από το ευρώ, όσοι επιχειρηματίες φυγάδευσαν τα λεφτά τους από τη χώρα μπορούν να “κινήσουν” τις επιχειρήσεις τους πολύ καλύτερα έναντι των ανταγωνιστών τους που δεν προνόησαν. Σε βάθος χρόνου ενδέχεται οι πρώτοι να απορροφήσουν τους δεύτερους. Το όφελος των πρώτων θα εκτοξευτεί αν η χώρα αλλάξει νόμισμα κάτι που οικονομικά είναι πιθανό.
*http://tvxs.gr/news/ellada/baroyfakis-i-ellada-meta-ta-capital-controls-exei-parallilo-nomisma

Το bitcoin μπορεί να προσφέρει λύσεις. Αν και τις τελευταίες ημέρες υπήρξε αξιοσημείωτη σταθερότητα στην τιμή του, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθεί ως “μέσο διαφυγής”: Τα χρήματα μετατρέπονται σε bitcoin και μεταφέρονται σε ανταλλακτήριο εκτός Ελλάδος. Εκεί πωλούνται και τα κεφάλαια πιστώνονται στον λογαριασμό του ανταλλακτηρίου. Από εκεί και ύστερα υπάρχει πληθώρα επιλογών: α)Αποστολή σε τραπεζικό λογαριασμό ευρωπαϊκής τράπεζας που ανοίγει λογαριασμούς σε μη κατοίκους, β) Aγορά πολύτιμων μετάλλων και αποστολή τους στον τόπο κατοικίας του αγοραστή ή σε ειδικούς χώρους φύλαξης και γ) Άνοιγμα λογαριασμού σε πλατφόρμα συναλλαγών για αγορά χρεογράφων και άλλων πιστωτικών τίτλων.

Το bitcoin είναι η ιδανική λύση για την αποφυγή των capital controls, όπως αναφέρεται και στο ebook του Princeton:

“To bitcoin παρέχει ένα πολύ εύκολο τρόπο, κάτω υπό ορισμένες συνθήκες, για να νικηθούν οι έλεγχοι κεφαλαίων. Κάποιος μπορεί απλώς να αγοράσει bitcoins με το κεφάλαιο που διαθέτει στο εσωτερικό της χώρας, να τα μεταφέρει ηλεκτρονικά εκτός αυτής, και στη συνέχεια να τα πουλήσει προκειμένου να ανακτήσει το χρηματικό του κεφάλαιο ή να αγοράσει κάτι. Αυτό θα του επιτρέψει να μεταφέρει το κεφάλαιο ή την περιουσία του από μέσα προς τα έξω και αντίστροφα από έξω προς τα μέσα.”

Ασφαλώς υπάρχουν αρκετοί που είτε φοβούνται είτε δεν εμπιστεύονται τη νέα τεχνολογία και αυτό τους οδηγεί στην διακράτηση μετρητών, τα οποία δέχονται την επίθεση του καταρρέοντος οικονομικού συστήματος

Ο πόλεμος κατά των μετρητών είναι ένας πόλεμος κατά της οικονομικής ελευθερίας του ατόμου. Κυριαρχεί η άποψη “εφόσον δεν έχετε τίποτα να κρύψετε δεν πρέπει να φοβάστε το πλαστικό χρήμα”. Με την ίδια λογική όμως ισχύει και κάτι άλλο: “Εφόσον δεν είστε παιδεραστές γιατί έχετε κουρτίνες στο υπνοδωμάτιό σας;”

Οι πολέμιοι των μετρητών στην Ελλάδα

Από τη μία, μέρος των πολέμιων αποτελείται από συνδικαλιστές των τραπεζών. Με τις συγχωνεύσεις, το κλείσιμο κάποιων τραπεζών ή την μείωση των τραπεζικών κερδών, οι υπέρογκοι μισθοί, οι κρυφές και φανερές παροχές, οι αργομισθίες και οι συντάξεις στα 50, θα τελειώσουν. Αυτό το γνωρίζουν καλά και ελπίζουν ότι οι χρεώσεις του πλαστικού χρήματος θα διατηρήσουν τα ζόμπι στη ζωή. Οι συνδικαλιστές των τραπεζών συνεννοούνται με τους συνδικαληστές άλλων “χώρων” που διαθέτουν προσβάσεις στην κυβέρνηση, εφόσον δεν διαθέτουν οι ίδιοι. Το παρασιτικό σύστημα λειτουργεί ως λόμπι, με προφανή στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του, θέτοντας σε κίνδυνο την περιουσία και την οικονομική ελευθερία των ατόμων. Είναι αμφίβολο αν η μοιρασιά γίνεται με το σύστημα 4-4-2 ή αν έχει εφευρεθεί κάποιο νέο “σύστημα”.

Από την άλλη, η μείωση του αριθμού των τραπεζών θα μειώσει την διαφήμιση προς όλα τα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά. Σε κάποια από αυτά εργάζονται άνθρωποι που προέρχονται από τον τραπεζικό κλάδο, από τον οποίο συνεχίζουν να  έχουν απολαβές, ενώ κάποιοι εξ αυτών τοποθέτησαν χρήματα στις αυξήσεις κεφαλαίων. Η πίεση για τη χρήση του πλαστικού χρήματος “φοράει” την προβιά της μάχης κατά της φοροδιαφυγής, αλλά υποστηρίζει έμμεσα ή άμεσα τα οικονομικά συμφέροντα των ιδίων. Κυριαρχεί συχνά η πίστη, ότι αν επιστρέψουν οι καταθέσεις στις τράπεζες και επιβληθεί η χρήση καρτών, οι διοικήσεις των τραπεζών θα είναι σε θέση να αναχρηματοδοτήσουν τα δάνεια των υπερχρεωμένων μέσων ενημέρωσης, ενώ, θα γίνει δυνατή η διανομή μερισμάτων στους επενδυτές.

Έτσι, δημοσιογράφοι συγκεκριμένων μέσων, προσπαθούν με ανόητα δημοσιεύματα να πιέσουν ανθρώπους να χρησιμοποιήσουν επιχειρήσεις (τράπεζες) που αντιμετωπίζουν προβλήματα βιωσιμότητας, χωρίς παράλληλα να υπάρχει κάποιο ταμείο εγγύησης καταθέσεων. Σε κάθε περίπτωση, η οικονομία της αγοράς βασίζεται στην οικειοθελή συνεργασία και όχι στον εξαναγκασμό προκειμένου να επιβιώσουν αποτυχημένοι επιχειρηματίες, παρασιτικοί συνδικαλιστές και ανίκανα “golden boys”, θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο την περιουσία (μικρή ή μεγάλη) του καθενός. Σε αυτό πρέπει να συνυπολογίσουμε τα εκτρωματικά ηλεκτρονικά συστήματα προστασίας των τραπεζών τα οποία κατέρρευσαν σε μια(;) πρωτόγονη επίθεση από χάκερς. Τι θα γινόταν αν δεν υπήρχαν εναλλακτικοί τρόποι πληρωμής και τα συστήματα των τραπεζών ήταν off-line για καμιά εβδομάδα;

Το δίλημμα του φυλακισμένου καταθέτη δεν είναι παιχνίδι διότι οι αριθμοί και η οικονομική πραγματικότητα της Ελλάδας δεν προσφέρονται για διασκέδαση.

Συντάκτης Άρθρου: Anarxofileleutheros

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Read previous post:
Coinbase Cover Greek
Δημιουργία λογαριασμού στην Coinbase

Πώς να ξεκινήσετε 1 Εγγραφή Δημιουργήστε ένα bitcoin πορτοφόλι όπου μπορείτε με ασφάλεια να αποθηκεύσετε τα bitcoin σας. Για εγγραφή...

Close